Hostellerie De Veenen Greensome
Zondag 18 juli was het dan zo ver, onder zeer zomer-se omstandigheden werd de Hostellerie De Veenen Greensome gespeeld.
Nu kan je er natuurlijk licht over denken, maar het spelen van zo’n wedstrijd vergt natuurlijk wel enige voorbereiding. Zo had mijn lieve Dionne al een week geen club in haar handen gehad, dus stond zij er op dat er op zaterdag nog even gespeeld werd om het gevoel weer “terug” te krijgen, alsof ze het kwijt was. Maar goed, je playing partner speek je niet tegen, je moet het per slot van rekening samen doen.
Zoals iedereen ongetwijfeld weet was het de zaterdag voor de wedstrijd niet zulk mooi weer, maar ja, je gaat er voor of niet, dus om een lang verhaal kort te maken, twee keer tot op het bot nat geregend, maar na afloop had Dionne het gevoel weer terug en was ze klaar voor de wedstrijd.
Na het melden aan de wedstrijdtafel, waar al gelijk een balletje op ons lag te wach--ten, eerst nog even een kopje koffie en daarna een Eurootje ballen inslaan om het lijf soepel te krijgen en daarna op naar de 1e hole waar onze flightgenoten Alle en Josje de Wit al op ons stonden te wachten.
Na een voorspoedige start kwamen we uiteindelijk als eerste flight van de wedstrijd aan bij de “eilandhole” waar de eerste neary gespeeld werd. Alle de Wit sloeg als eerste af en kwam keurig op enkele meters van de vlag terecht, het nearybordje kon dus in ieder geval meegenomen worden door ons. Maar toen was het mijn beurt om af te slaan. Nou is de eilandhole een rare hole, hij is niet lang en in principe is het voor iedereen mogelijk om de bal op de green te slaan. Toch kunnen de greenkee-pers ieder seizoen een aardig zakcentje bijverdienen aan de ballen die ze uit het water rondom deze hole vissen. In ieder geval gingen gedachten van deze strekking door mijn hoofd toen ik achter de bal ging staan en hem richting vlag sloeg ……… en de bal op dertig centimeter van de vlag tot stilstand zag komen. “Nou, daar kan de rest zich op stuk bijten” was
het eerste commentaar van mijn flightgenoten toen ze zagen hoe dicht bij de bal bij de vlag lag. Toch was het Corrie Jansen die er in slaagde haar bal nog zo’n 5 centimeter dichter bij de vlag te krijgen om de neary op het laatste moment van mij af te snoepen met een fantastische slag, proficiat Corrie, van harte gegund!
Na toch nog wat slordigheidjes hier en daar hadden we na 9 holes uiteindelijk toch nog 20 puntjes bij elkaar gespeeld, net zoals Alle en Josje, mooie scores dus. Na een korte sanitaire stop gingen we vol goede moed op naar de 10e hole voor het vervolg.
Het mooie van een greensome is dat je met een beetje geluk minimaal één goede afslag hebt om uit te kiezen, daarentegen is het moeilijke van een greensome dat je altijd de angst hebt om een mooie slag van je partner te verpesten. Ook kom je vaak op andere plekken terecht vanwege de andere afstanden die je partner slaat, dat maakt het ook weer extra spannend. Het leukste is natuurlijk als je elkaar verbaast met onverwacht goede slagen, en dat hebben we tijdens onze ronde ook diverse keren gehad.
Over de neary op hole 12 vallen helaas geen heldendaden te vermelden, niemand van ons wist de bal op de green te krijgen of te houden. Opmerkelijk was nog wel de gevangenishole waar we allemaal een par hadden, Alle en Josje zelfs een zoge-naamde “sandy” par vanuit de bunker, prachtig. Ook op de 17e hole wisten we alle-maal met een par van de green af te lopen wat toch ook wel opmerkelijk is.
Op de 18e hole wachtte dan nog de longest drive op ons. Nou weet Alle de bal over het algemeen goed te raken en slaat hij normaal gesproken verder dan ik, maar deze dag zat hij niet zo goed in zijn swing en raakte hij zijn ballen niet zoals normaal waardoor ik stiekem toch hoopte een kansje te maken. Alle sloeg eerst af en wist zijn bal niet op de fairway te houden, toen mocht ik en wonder boven wonder kwam hij zo’n 240 meter verderop midden op de fairway tot stilstand, een heel stuk verder dan de plek naast de fairway waar het bordje tot op dat moment curieus genoeg geparkeerd stond. In ieder geval de hole rustig uitgespeeld en na afloop bleek dat Dionne en ik 23 punten bij elkaar hadden gespeeld over de tweede negen, in totaal dus 43 punten.
Nu kan ik mij greensome wedstrijden herinneren waar de winnaars 45 punten of zelfs meer hadden, dus ik maakte mij nog geen illusies. We waren uiteraard wel uitermate tevreden over het resultaat, en toen begon het lange wachten, we waren per slot van rekening de eerste flight!
Langzaam maar zeker begon het terras vol te lopen en werden met grote regelmaat diverse scores over het terras geroepen. 40, 41, 42, 43 punten, maar hogere scores bleven uit. Het ging dus uiteindelijk om de score op de tweede negen holes, en daar pakten we uiteindelijk de winst! Tussendoor keek ik natuurlijk steeds stiekem of het bordje van de longest drive nog op dezelfde plek stond, of die ook niet op het laatste moment nog door iemand was verbeterd. Maar deze keer had ik geluk, wel mensen die claimden dat ze verder hadden geslagen, maar niet op de fairway, en daar gaat het uiteindelijk om, het verst op de fairway!
Omdat de sponsoren op een barbecue trakteerden was het benedenterras voor deze gelegenheid gereserveerd voor de deelnemers aan de wedstrijd en zaten de andere gasten in de clublounge en op het clubterras, een rare gewaarwording! Nadat iedereen binnen was, werd een aanvang gemaakt met de goedverzorgde en gezellige barbecue en verzorgde Henk Wesseling tussendoor op zijn onderhouden-de wijze de prijsuitreiking. Dionne en ik werden verwend met een cadeaubon van Douglas Parfumerie, altijd goed! En voor de longest drive werd ik beloond met een mooi kookboek over vis en schaal- en schelpdieren. Een prachtig cadeau voor een kookgek zoals ik!
Na afloop was iedereen het er over eens dat het geweldige dag was geweest, goed georganiseerd, gezellig en mooie prijzen waarvoor ik bij deze de sponsoren nog-maals van harte wil bedanken, en ik hoop dat zij ook volgend jaar als sponsor van een wedstrijd terugkeren! Ook uiteraard Metha en Henk hartelijk bedankt voor de organisatie alsmede de greenkeepers die weer voor moeilijke snelle greens hadden gezorgd en een baan die er uitstekend bij lag.
Graag tot de volgende keer! Eric Veenhuyzen & Dionne Peleg
Voor meer foto's van deze wedstrijd, klik hier.
|